Rad potpisuje brazilski 3D dizajner Cicero Moraes zajedno s koautorima iz Australije, Italije i Poljske. Osnova su fosili s nalazišta Jebel Irhoud u Maroku. Prema dvije studije objavljene u časopisu Nature 2017. godine, riječ je o ostacima vrste Homo sapiens starim oko 315.000 godina, uz odstupanje od oko 34.000. To su najstariji poznati fosili naše vrste.
Prvu lubanju s tog nalazišta početkom 1960-ih slučajno je otkrio radnik pri vađenju minerala. Tada je smatrana afričkim neandertalcem starim oko 40.000 godina.
Rekonstrukcija nije portret jedne osobe. Kao osnovu su autori uzeli kompozitnu 3D lubanju koju je 2017. objavio Institut Max Planck za evolucijsku antropologiju u Leipzigu. Većinu te lubanje čini fosil poznat kao Irhoud 1, a dijelovi koji nedostaju, poput donje vilice i zuba, potječu od drugih jedinki iz istog sloja.
Moraes je iz videa i slika koje je objavio Max Planck napravio trodimenzionalni model lubanje. Zatim je CT snimak anonimne savremene odrasle osobe deformisao tako da odgovara drevnoj lubanji. Debljinu mekih tkiva preuzeo je iz podataka za osobe afričkog porijekla, a rad je urađen u besplatnom softveru Blenderu.
Zapremina lobanjske šupljine u modelu iznosi 1.364 mililitra. To je blizu ranije procjene od 1.375 mililitara dobivene iz CT snimaka samog fosila.
Autori su napravili dvije verzije: sivu, bez kose i brade, koja prikazuje samo oblik lica koji proizlazi iz kostiju, i obojenu “umjetničku” s bojom kože, kosom i bradom. Naglašavaju da su ti detalji spekulativni jer ih fosili ne mogu pokazati.
Rezultat opisuju kao anatomski uvjerljivu aproksimaciju, a ne definitivnu rekonstrukciju, jer za pleistocenske hominine nema podataka o mekim tkivima i zato se koriste podaci savremenih ljudi.
