Tokom fermentacije te kulture daju jogurtu kiselkast okus i kremastu teksturu. Ipak, ove dvije vrste nisu jednako dobre za svaku namjenu.
Razlika nastaje nakon fermentacije. Grčki jogurt se više puta cijedi kako bi se uklonila većina sirutke. Zato je gust, gotovo kao krem za cheesecake. Obični jogurt zadržava više tečnosti, pa je rjeđi i lakše se miješa.
Cijeđenjem grčki jogurt dobija i izraženiju kiselost. Pošto je koncentrisaniji, porcija može imati i do dvostruko više proteina nego obični, zavisno od proizvođača.
Grčki jogurt je bolji izbor za recepte kojima treba gustoća i puniji okus. Zbog sličnog okusa i teksture može zamijeniti pavlaku u većini slanih jela, poput tacosa, pečenog krompira, supa i dipova.
Obični jogurt je bolji kada treba nešto lakše, za smoothieje, sosove i preljeve u koje se lako umiješa.
Pogrešnog izbora nema. Sve zavisi od ličnog ukusa i od toga za šta vam jogurt treba.
