Dunja je pala. Krvarenje. Iza nje, u potpunom mraku podzemnog tunela, čuje se strašni vrisak. Fantomi izlaze iz tajnih skrovišta u potpunom mraku katakombi starih 243 godine Petrovaradinska tvrđavaupijajući iskonski strah u kosti svakom od 800 ljudi koji su se usudili da zalutaju tamo u noći 4. aprila 2026.
Dok reporter Telegrapha trči s njima kroz jednu od vojnih galerija izgrađenih 1783., snažan muški glas ga vraća u stvarnost:
– Hoćeš lampu?
Zato što je novinar Telegrafa jedini ušao u katakombe bez svetla na glavi, što je bio uslov za učešće na Drugoj Invictus Challenge noćnoj OCR trci, verovatno najzanimljivijoj stvari koja se tog dana desila u Srbiji. I zaboga.
– Poručujem svim devojkama da se ne plaše, da krenu u novu avanturu, da budu slobodne – rekla nam je Dunja, jedna od najhrabrijih učesnica trke, koja je povredila nogu na jednom od spusta, ali je ipak završila trku.
“Šest kilometara kroz najmističnije dijelove tvrđave čeka svakoga ko se usudi zakoračiti u mrak. Trka vodi kroz katakombe i podzemne tunele, preko starih bedema. Svaki metar nosi djelić istorije, ali i prepreku koja ispituje snagu, spretnost i mentalnu izdržljivost”, navodi se u saopštenju organizatora.
I zaista, istina je sve što piše, i ovo za istoriju, a ovo za spretnost, i za mentalnu izdržljivost. Šest kilometara gore-dolje, po žestokim usponima, kroz tvrđavu u kojoj se održavao Exit, ali i kroz mrkli mrak katakombi, a jedini saveznik su vam baterijske lampe na glavi, koje služe da spriječite da se spotaknete o kaldrmu, udarite glavom o zid u tunelu ili udarite nekog od tortisa koji je učestvovao u trci 800.
‘, backScript: ‘https://cdn2.midas-network.com/Scripts/midasWidget-25-1099-11898.js’ } googletag.cmd.push(function(){function e
– Trka je bila dobra, znam sve prepreke, ali nije u tome… Za mene je cela poenta trke bila da podignem moral, pevala sam… – priča nam Mateja, jedan od najmlađih učesnika trke.
Ali to nije sve, 6 km trčanja po mraku i katakombama je samo početak: svaki od 800 luđaka koji su se u subotu zatekli na Tvrđavi morao je proći kroz pakao prepreka koje su osmišljene da savladaju i najjače tijelo i najuporniji duh. Od točka koji morate okrenuti da biste prešli na drugu stranu platforme, preko jednog pokušaja stavljanja gume na gredu, preko strašnog „Eliminatora“, kako se zove najomraženija prepreka na stazi, pa sve do ogromne drvene piramide na koju morate skočiti kad ste umorni i sletjeti na drugu stranu, u jednom komadu.
– Na stazi ima oko 30 veštačkih i prirodnih prepreka. Takmičari će se kretati pod zemljom u dužini od oko kilometar, a podijeljeni su u kategorije, od takmičara do navijačica, gdje ima rekreativaca. Svako od takmičara na cilju dobija medalju – rekla nam je beskrajno simpatična Marija iz organizatorskog tima koja se potrudila da napravi ovaj spektakl.
Na kraju su svi pobedili. Trku je započelo 800 ljudi, završilo ju je 800 ljudi, a svi su uz medalju kući ponijeli zaista nezaboravno iskustvo. Bilo je padova, valjanja po blatu, lutanja po tvrđavi, svađanja sa organizatorima koji su te tjerali da radiš burpi ako ne prođeš prepreku, ali vjeruj mi, ovu noć će svi pamtiti zauvijek. Bez pretjerivanja. I topla preporuka: dođite sledeće godine, kao takmičar ili posmatrač, morate, ovo je pravo iskustvo koje oplemenjuje dušu i vraća nas u ono što treba da budemo.
Katakombe
Najveća atrakcija Petrovaradinske tvrđave su podzemne vojne galerije, za koje se vežu brojne legende koje se prenose s generacije na generaciju, stoji na stranici Turističke organizacije Novog Sada. Priča se da postoji tajni hodnik ispod Dunava, stotine kilometara tunela, crkva duboko pod zemljom sa blagom Marije Terezije.
A istina je sljedeća, i nije više nevjerovatna: podzemne vojne galerije ili katakombe su četverospratni komunikacijski i procesni sistem u obliku lavirinta, dug 16 km. Gradnju su završili inženjeri Habzburške monarhije 1783. godine. U hodnicima se nalaze puškarnice sa ventilacionim kanalima, garaže u kojima se čuva municija… Nakon hodnika slijede prostorije različite namjene koje su koristile brigade stacionirane na tvrđavi. Koridori imaju i bočne tunele koji vode do podzemnih minskih polja, dio sistema koji je bio jedan od najvećih u Evropi. Zlato i srebro Habzburške monarhije zbog svoje sigurnosti nekada je bilo pohranjeno u Petrovaradinskoj tvrđavi.
(Telegraf.rs)
